Η ταινία μας μιλάει για μια άλλη εποχή.
Μια εποχή, που οι άνθρωποι πάλευαν για αυτό, που πίστευαν.
Μια εποχή φλογισμένων ιδανικών, κατορθωμάτων, αλλά και απογοητεύσεων.
Σήμερα τα οράματα, το μαζικό κίνημα και οι καραμπίνες έχουν αντικατασταθεί, από τον ατομισμό,
τον ωχαδερφισμό και το τηλεκοντρόλ.
Σίγουρα είναι για το σώμα μας περισσότερο ακίνδυνο είναι όμως για το μυαλό μας δολοφονικό.
Η υψωμένη γροθιά από τους συγγενείς του Ντέιβιντ Καρρ καθώς κατεβαίνει το φέρετρο στον τάφο
δείχνει ότι τα διαχρονικά μηνύματα περνάνε και στις επόμενες γενιές.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου