O γύρος της ζωής σε 220 λέξεις,,

Σημερα ειναι ειναι 7 μαρτιου...Σε λιγο θα γεννηθει ο Νικυ...συνχαρητιρια ειπαν οι νοσοκομες ειναι αγορι...ο Νικυ δεν εκλαψε οπως ολα τα μωρα μονο εκανε μια γκριματσα και αποκοιμηθηκε στην αγκαλια της περιφανης μανας του...τωρα ο Νικυ μεγαλωνει και εχει και ποδηλατο αλλα τρεχει μονος πανω σε πεζοδρομια αλλα δεν επικοινωνει με τους ανθρωπους μονο περναει διπλα τους... Ο νικυ μεγαλωνει πιο πολυ και τωρα η δασκαλα λεει στον μπαμπα του πως ο Νικυ ειναι διαφορετηκος απο τα αλλα παιδια και πως δεν εχει φιλους μονο παιζει στα διαλληματα με μια μπαλα ξεφουσκωτη σε μια γωνια κατω απο τα δεντρα...ο Νικυ λεει πως τα παιδια που συναναστρεφεται εχουν περιεργο προσωπο και λενε πολλα ψεμματα...Ο Νικυ μεγαλωνει...Τωρα στο πανεπιστημιο σογραφιζει σκιες γιατι λεει μονο αυτες τον αγαπανε...Τωρα ο Νικυ ειναι πια μεγαλος και λεει πως ακομα και τωρα δεν ξερει γιατι δεν εχει φιλους αλλα δεν τον νοιαζει γιατι ο Νικυ εχει αγαπησει την μιναξια του..Η ζωη του Νικυ προχωραει παραλληλα με την ζωη και λεει πως δεν την νιωθει απλα την βλεπει να βαδιζει χωρις να υπαρχει καπου μεσα της...18 Σεμπεμβρη σε λιγο ο Νικυ θα πεθανει τοσο μονος οπως τοτε που γεννηθικε και ενας νεος Νικυ καπου...οπουδηποτε θα γεννηθει θα τρεχει με το ποδηλατο του πλαι απο τους ανθρωπους.......Ενας Νικυ σαν τον καθενα μας......Τωρα τελειωσα ειπε ο Νικυ και αυτη εδω ειναι η 220η λεξη της ζωης μου....